Öğretmen olan babamla sürekli şehir değiştirirken 2 kıta, 7 coğrafi bölge ve sayısız şehir görüp birbirinden çok farklı insanların yaşamlarına yakından tanık oldum; sokaklarda kaybettiğimiz arkadaşlarım, parçalanan aileler ve çok daha fazlasıyla erken yaşta karşılaştım. Benim motivasyonum, bu acıları ortadan kaldırmak; Atatürk bir asır önce bu milleti yükseltme yolculuğunu başlattı, ancak bu mücadele henüz tamamlanmış değil. Ben bu ideali Türkiye'nin sınırlarının ötesine taşımak, yalnızca bir milletin değil, bütün insanlığın refahını gözetmek istiyorum. Nihai hedefim küresel Eudiamonia: zorluk çekmeden bolluk, genişlik, konfor, ferahlık, sükûnet, rahatlık ve huzur içinde yaşama durumu; gönenç, refah.
Bu amaç doğrultusunda teknolojiyi seçtim: çünkü bu olağanüstü hedef, ancak sihir gibi bir olguyla gerçekleştirilebilir ve yeterince gelişmiş bir teknoloji, sihirden ayırt edilemez. BİLSEM gibi seçkin kurumlardan erken yaşta aldığım yoğun eğitim ve kendi ilgimle bitirdiğim binlerce dijital ve fiziksel içerik sayesinde, farklı teknolojiler geliştirmek ve bunları ölçeklendirmek için gerekli bilgi birikimini henüz çok genç yaşta edinmeye başladım; Vertex'i de bu birikimi somut bir etkiye dönüştürmek için kurdum.
Vertex'in odaklanabileceği çok fazla nokta vardı ama aynı anda iki tavşanın peşinden koşan, hiçbirini yakalayamazdı; dolayısıyla yapmış olduğumuz ilk iş olan All Star adlı oyunla milyonlarca kişiye ulaştıktan ve kitle topladıktan sonra, daha da yükselmek için yükselişte olan yapay zekâ sektörünü seçtik ve Lise öğrencileri olarak onlarca reddi ve hukuki engeli aşarak 1 yılın sonunda Cortex'i yayınladık.
Sıfır harcamayla 190'dan fazla ülkede 100.000'den fazla indirmeye ulaştık ve dünyanın tüm kıtalarından kullanıcılarla haritamızı aydınlattık, yayınlanmasından yalnızca 1 yıl sonra Cortex: binlerce yapay zekâyı tek platformda buluşturan, Türkiye'nin en büyük son kullanıcıya yönelik yapay zekâ platformuydu; bu başarı, bize sihrin mümkün olduğunu gösterdi.
Vertex'te geçirdiğim yıllar boyu binlerce insanı yönettim, yüzlerce krizle karşılaştım ve insan psikolojisi konusunda yaşıma göre sıra dışı deneyimler edindim; bütün bu süreç bana bir şeyi öğretti: Her insanın içinde bir kıvılcım var ve o kıvılcımlar ateşe dönüşüp birleşerek erimesi imkânsız görünen buzları bile eritebilir.
Ulusal sınavda %1'lik dilime girmeme rağmen Teknopark Lisesi'ni yalnızca 2 puanla kaçırmıştım, o ekosisteme öğrenci olarak girememek, zaten içimde yanan bu ateşi harladı. İçimde çıkan yangının da etkisiyle 3 yıl boyunca durmaksızın çalıştım ve Vertex, Teknopark İstanbul'un ön kuluçka programına davet edildi ve hemen sonrasında kuluçka programına alındı. O ekosisteme nihayet girebilmiştim, üstelik bu kez öğrenci de değildim; 17 yaşımda, içerideki öğrencilerin bazılarından daha küçük olan bir şirket yöneticisiydim.
Önümüzdeki on yıl içinde dünyanın en büyük teknoloji şirketlerinden birine liderlik ediyor olacağım, geliştirdiğimiz teknolojilerle dünyamızı çok daha müreffeh bir yer hâline getirmek için çalışıyor olacağım. Bu imkânsız gelebilir, fakat şimdiye kadar yaptıklarımız bile biz yapmadan önce çoğu kişiye imkansız gelmişti; benim için bu, çoktan yazılmış bir kader. Bundan sonra tek yapmam gereken ise, onu yaşamak; yaşamak için ise hiçbir şeye ihtiyacım yok, tek ihtiyacım olan: çalışkan olmak.
